نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩۱/۱۱/٤

یکی از انسان های صالح استاد شهید مرتضی مطهری است که انسان با مطالعه کتب او با روح والای او ارتباط برقرار میکند، چنان که گویا شهید مطهری هم اکنون در حال سخنرانی است و آن قدر زیبا سخن می گوید که به صورت ناخودآگاه باعث می شود مطالعه کننده به دنبل افرادی بگردد که چنین روحیه ای داشته باشند و این چنین، انسان را به سمت افراد صالح و با تقوا می کشاند.

 


کسی که کتب شهید مطهری را مطالعه می کند چنین می پندارد که برای خود استاد اخلاق، عرفان و تقوی یافته است. کسی را یافته که راه تقوی و عرفان و اخلاق را پیموده است و اکنون با مطالعه کتب او انگار خود استاد مطهری در محضر انسان او را راهنمایی و هدایت میکند. داشتن یک استادَ راهنمایی که راه طریقت و بندگی را پیموده است از لوازم رسیدن به هدف است. حافظ شیرازی چنین می گوید :

طی این مرحله بی همرهی خضر مکن

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

چنین می توان گفت که خودمان تدبیر نکنیم بهتر است، باید گوشمان به کسانی که راه را پیموده اند باشد وگرنه ممکن است در راهی که طی میکنیم به ظلمت و بی راهی برسیم. یک وقت یک حرفی را یک آدم معمولی می زند یک بار یک امام جماعت مسجد یا سخنران هیئت سخنی را میگوید یک بار هم افرادی مثل امام خمینی، علامه طباطبایی، شهید مطهری و ... سخنی را میگویند.

میان ماه من با ماه گردون           تفاوت از زمین تا آسمان است

یک عارف و مجتهد یک عمر جهد و تلاش میکند تا چیزی را بدست آورد و نهایتاً حاصل عمر خود را در یک جمله یا کتاب به ما هدیه می کند. نباید از کنار سخنان چنین افرادی به سادگی عبور کنیم. شهید مطهری نیز از چنین افرادی است که سال ها با تلاش و کوشش در زمینه های مختلف داستانی، اخلاقی، عرفانی، تربیتی، خانوادگی، فلسفی، تاریخی، اجتماعی، قرآن و تفسیر و ... کتاب های زیادی نوشته و اکنون این ها در اختیار ما قرار دارند. این وظیفه ماست که با بهره گیری از رهمود های این عالم وارسته راه خود را برای نیل به هدف والای انسانی بپیماییم.

استاد شهید مرتضی مطهری یکی از عوامل اصلاح و تربیت را معاشرت با صالحان و نیکان می داند و در کتاب تعلیم و تربیت در اسلام بخش عوامل تربیت(3) چنین میگوید :(( ما در متون اسلامی بابی تحت عنوان « مجالست و تاثیر مجالست » هم در جهت مثبت و هم در جهت منفی داریم، که مجالست با صالحان آثار نیکِ فوق العاده دارد و مجالست با بدان آثار سوء فوق العاده دارد، و این یک امری است که که اجتناب ناپذیر است، یعنی انسان هرچه بخواهد به اصطلاح درِ دل خودشرا ببندد و وقتی که میخواهد با کسی معاشرت کند خودش را آنچنان ضبط کند که از او اثری نگیرد، باز کم و بیش اثر می پذیرد. ... در نهج البلاغه ( خطبه 85 نهج البلاغه ) تعبیری است به این صورت « مُجالَسَهُ اَهلِ الهَوی مَنساهٌ لِلایمانِ » نشست و برخواست کردن با مردم هواپرست و غافل از خدا، فراموشیِ ایمان است . ))

بنابراین انسانی که طالبِ تربیت نفس و تذهیب اخلاق است باید در مورد معاشر، انیس و رفیق، انتخاب دقیق داشته باشد.

می رود از سینه ها در سینه ها     

   از ره پنهان صلاح و کینه ها

صحبت صالح تو را صالح کند         

صحبت طالح تو را طالح کند

وقتی با انسان های خوب و صالح نشت و برخواست میکنیم به طور ناخودآگاه کارها و صفات نیکو و پسندیده را کسب میکنیم و صفات ناپسند از وجود ما دور می گردد و برعکس، وقتی با بدان نشت و برخواست میکنیم به طور ناخودآگاه کارها و صفات نازیبا و ناپسند را از آنان کسب میکنیم.

مراجع و منابع :

1) برگرفته و تلخیص از کتاب نقطه آغاز آزاد اندیشی نوشته عباس هژبر ( عباس رضوانی نسب) چاپ اول 1384 نشر جمال

2) کتاب تعلیم و تربیت در اسلام نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

3) کتاب غزلیات حافط

سید امین اتابک قهفرخی
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است . با رای دادن به وبلاگ کلام مطهر در جشنواره وبلاگ های برتر ایرانی به ما کمک کنید.
نويسندگان وبلاگ:
کدهاي اضافي کاربر :






Powered by WebGozar