نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٤

همانطور که در قسمت نماز، تسلط بر نفس خواندیم، نماز جلوه ای از عبودیت، و ربوبیت کنه و غایت عبودیت است. دومین درجه ربوبیت و خداوندگاری که در نتیجه عبودیت پیدا میشود این است که انسان مالک خاطرات نفس خویش باشد.

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: (( همانهایى از ما که مالک چشم خودمان هستیم مالک زبان خودمان هستیم، اراده مان قوی است، مالک دست خودمان هستیم، مالک پای خودمان هستیم، مالک شهوت خودمان هستیم ، مالک عصبانیت خودمان هستیم ، مالک یک موضوعى نیستیم؛ هیچ کدام از همینهایى که اینجا نشسته ایم (شاید در اینجا اولیاء الله باشند، من نمى دانم ) مالک خاطرات ذهنى و خاطرات نفسانى خودمان نیستیم. یعنى چه ؟ یعنى این تداعى معانى اى که در ذهن ما رخ مى دهد بدون اینکه اختیارش دست ما باشد. از این شاخ مى رود به آن شاخ ، از آن شاخ مى رود به این شاخ، ... قوه خیال ما حکم یک گنجشک را دارد. گنجشک را بالاى درخت دیده اید، مى رود روی این شاخه، فوراً مى رود روی شاخه دیگر و باز مى پرد بالاى شاخه دیگر. قوه خیال ما دائماً از این شاخه به آن شاخه مى پرد. به ما مى گویند خواهش مى کنم ده دقیقه تمرکز ذهن براى خودت ایجاد کن که فقط درباره یک موضوع بیندیشى. اگر توانستیم ؟ به ما و شما مى گویند نماز که مى خوانى تمرکز ذهن و حضور قلب داشته باش. لا صَلوةَ اِلّا بِحُضورِ القَلب نماز بدون حضور قلب قبول نیست؛ صحیح است، یعنى به تو نمى گویند چرا نماز نخواندى، اما قبول نیست یعنى تو را به جایى نمى برد، خاصیتى براى تو ندارد. تا گفتیم الله اکبر، اگر فرض کنید مغازه دار هستیم مثل این است که قفل در مغازه مان را باز کردیم، حمد و سوره را مى خوانیم اما دلمان در مغازه است، دلمان در اداره است، دلمان در فلان مِلکمان است، دلمان دنبال فلان شهوت است، یک وقت متوجه مى شویم که گفتیم السلام علیکم و رحمة الله و برکاته . از بس هم زیاد نماز خوانده ایم قهراً عادت شده است، اشتباه نمى کنیم، به طور خودکار از الله اکبر تا السلام علیکم مى رویم و تمام مى کنیم بدون اینکه هیچ بفهمیم؛ و حال آنکه در نماز باید حضور قلب و تمرکز ذهن باشد. نگویید نشدنى است. خیر، شدنى است، خیلى هم شدنى است، با عبودیت ( العبودیه جوهرة کنهها الربوبیة ). اگر شما کوشش کنید در راه عبودیت قدم بردارید واقعاً مى توانید نمازى بخوانید که اگر پنج دقیقه طول مى کشد در تمام این پنج دقیقه فقط متوجه خدا باشید، ده دقیقه نماز مى خوانید متوجه خدا باشید، اصلاً ذهنتان از غیر خدا به هیچ چیزى منصرف نشود، نیم ساعت ، یک ساعت (به همین حال باشید) بعد مثل بعضى از اولیاء الله باشید که از اول شب تا صبح یکسره عبادت کنید و ذهنتان به هیچ چیزى غیر از خدا التفات پیدا نکند، آنچنان غرق بشوید که حتى اگر بیایند بیخ گوش شما داد و فریاد هم بکنند شما نشنوید و نفهمید و متوجه نشوید اینقدر ذهن شما متمرکز بشود.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

سید امین اتابک قهفرخی
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است . با رای دادن به وبلاگ کلام مطهر در جشنواره وبلاگ های برتر ایرانی به ما کمک کنید.
نويسندگان وبلاگ:
کدهاي اضافي کاربر :






Powered by WebGozar