نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱

نماز - کلام مطهر

نماز - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩۳/۱/٥

مرحوم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت از ایشان نقل می کنند که می فرمودند: « اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند. »

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩۳/۱/۳

مدرسه که میرفتیم معلم درس دین و زندگی یه روز یک جمله زیبایی گفت که روی من بسیار تاثیر بسزایی گذاشت. ایشان فرمود "اگر میخواهید ببینید که خداوند چقدر شما را دوست دارد، به خودتان بنگرید، بنگرید که چه قدر به نماز اول وقت اهتمام دارد و چقدر خواندن نماز اول وقت برای شما اهمیت دارد. به خود بنگرید که وقتی ظهر به خانه میروید اول نماز میخوانید یا سر سفره ناهار مینشینید".

این جملات بسیار در من اثر گذاشت به طوری که هر وقت از مدرسه به خانه می آمدم وقتی میرفتم دست و صورتم را بشویم که ناهار بخورم این جملات در ذهنم تداعی میشد و همان وقت وضو میگرفتم و قبل از ناهار نماز اول وقت میخواندم.

به نظر هم همین طور است، کسانی که خدا بیشتر دوستشان دارد وقت نماز که میشود آب هم دستشان باشد زمین میگذارند و با تمام وجودشان به سمت نماز میروند، ولی کسانی هم هستند که وقتی صدای اذان میاید میگویند خوب حالا تا عصر وقت هست نمازمان را بعداً میخوانیم.

نماز - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩۳/۱/۱

نماز اول وقت - کلام مطهر

 
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢۸

نماز اول وقت - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢٦

نماز - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢٤

نماز اول وقت - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢٢

نماز - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢٠

 

نماز اول وقت - کلام مطهر

 

نماز اول وقت - کلام مطهر

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/۱٦

در حدیث نبوى رسول اکرم بیان فرموده است، : اِن قُبِلَت قُبِلَ ما سِواها وَ اِن رُدَّت رُدَّ ماسِواها یعنى شرط قبولى و پذیرش سایر اعمال انسان قبولى نماز است، به این معنى که اگر انسان کارهاى خیرى انجام بدهد و نماز نخواند و یا نماز بخواند اما نماز نادرست و غیر مقبولی که رد بشود، سایر کارهاى خیر او هم رد مى شود.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/۱٤

به همان نسبت که وابستگی و غرق شدن در مادیات انسان را از خود جدا می‏کند و با خود بیگانه می‏سازد ، عبادت انسان را به خویشتن باز می‏گرداند، عبادت به هوش آورنده انسان و بیدار کننده انسان است ، عبادت انسان‏ غرق شده و محو شده در اشیاء را مانند نجات غریق ، از اعماق دریای غفلتها بیرون می‏کند ، در عبادت و در پرتو یاد خداوند است که انسان خود را آنچنان که هست می‏بیند ، به نقصها و کسریهای خود آگاه می‏گردد ، از بالا به‏ هستی و حیات و زمان و مکان می‏نگرد ، و در عبادت است که انسان به‏ حقارت و پستی آمال و آرزوهای محدود مادی پی می‏برد و می‏خواهد خود را به‏ قلب هستی برساند.


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/۱٢

قرآن در مواردی در کنار نماز به مساله داد و ستد و تجارت اشاره کرده و در آیه 9 سوره مبارکه جمعه چنین میفرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا نُودِیَ لِلصَّلَاةِ مِن یَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِکْرِ‌ اللَّـهِ وَذَرُ‌وا الْبَیْعَ ۚ ذَٰلِکُمْ خَیْرٌ‌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ ، فَإِذَا قُضِیَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُ‌وا فِی الْأَرْ‌ضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّـهِ وَاذْکُرُ‌وا اللَّـهَ کَثِیرً‌ا لَّعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ، اى کسانى که ایمان آورده‌اید، چون براى نماز جمعه ندا درداده شد، به سوى ذکر خدا بشتابید، و داد و ستد را واگذارید. اگر بدانید این براى شما بهتر است، و چون نماز گزارده شد، در [روى‌] زمین پراکنده گردید و فضل خدا را جویا شوید و خدا را بسیار یاد کنید، باشد که شما رستگار گردید. 

در قرآن از تجارت به هنگام نماز انتقاد شده و در آیه 11 سوره جمعه میفرماید: وَإِذَا رَ‌أَوْا تِجَارَ‌ةً أَوْ لَهْوًا انفَضُّوا إِلَیْهَا وَتَرَ‌کُوکَ قَائِمًا ۚ قُلْ مَا عِندَ اللَّـهِ خَیْرٌ‌ مِّنَ اللَّـهْوِ وَمِنَ التِّجَارَ‌ةِ ۚ وَاللَّـهُ خَیْرُ‌ الرَّ‌ازِقِینَ، و چون داد و ستد یا سرگرمیى ببینند، به سوى آن روى‌آور مى‌شوند، و تو را در حالى که ایستاده‌اى ترک مى‌کنند. بگو: آنچه نزد خداست از سرگرمى و از داد و ستد بهتر است، و خدا بهترین روزى دهندگان است. 

از طرفی در آیه 37 سوره مبارکه نور میخوانیم: رِ‌جَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَ‌ةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ‌ اللَّـهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ ، رادمردانی هستند که هیچ گونه تجارت و داد و ستدی آنان را از یاد خدا باز نمیدارد و همین که صدای اذان را بشنوند، به سوی نماز میروند.

نماز و تجارت - کلام مطهر

به طور کلی باید گفت تجارت به جای نماز ممنوع است ولی بعد از نماز یا قبل از آن پسندیده است.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

 

 

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/۱٠

امیر المومنین علی (ع) در نماز به شهادت رسیدند و امام حسین(ع) نیز در لحظاتی قبل از شهادت در روز عاشورا به نماز ایستاند. این مطلب نشان میدهد نه حضرت علی(ع) به خاطر شهادت مسجد را ترک کردند و نه امام حسین(ع) به علت جنگ، لحظه ای در اقامه نماز درنگ نمودند.

بهترین چیز برای برای سجده، خاک کربلاست. خاک کربلا نشانه عزت، صلابت و شهادت است. تاریخ کربلا سپری در برابر همه نوع تهدیداتی است که ابرقدرت ها بر علیخ مسلمانان دارند. سجده بر خاک کربلا علاوه بر بندگی خدا، یادآور عزت، شهامت، شجاعت، عصمت، و شهادت است.

در روایات میخوانیم از نماز آن بخش هایی قبول است که انسان حضور قلب داشته باشد و اگر حضور قلب نبود، نمازهای نافله سبب قبولی آن است. نمازهای نافله کلید قبولی نمازهای واجب است و اگر نه حضور قلبی بود و نه نافله، لااقل سجده بر خاک کربلا سبب قبولی نماز و صعود آن میشود.

امام حسین(ع) در روز عاشورا برای دو رکعت نماز، تیر باران دشمن را برای خود و اصحابش پذیرفت. در جمهوری اسلامی ایران نیز امامان جمعه ای همچون آیت الله اشرفی، دستغیب، مدنی و صدوقی شهید محراب شدند.

نماز و مهر کربلا - کلام مطهر

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/۸

در دین مبین اسلام شفارش شده که اگر کسی اهل مسجد و جماعت نیست و عملاً به عبادت و وحدت و امت،بدون عذر پشت پا میزند، او را بایکوت کرده و به عنوان همسر انتخاب نکنید. همین سفارش میتواند جوانان را به نماز تشویق کرده و مساجد را پر کند. زیرا کسی که بفهمد رها کردن مسجد و مسلمین به قیمت طرد عملی او از جامعه اسلامی تمام میشود، هرگز مساجد را رها نخواهد کرد.

همچنین در فضیلت ازدواج و تشویق به این امر مهم در روایات آمده است : " اگر انسان ازدواج کند، ثواب نمازش هفتاد برابر میشود. "

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٦

دین مبین اسلام آنقدر جامع است که به تمام امور زندگی انسان توجه داشته است. از جمله این موارد پیوند نماز با حقوق والدین است.

اگر والدین، امر به رفتن یا نرفتن به مسجد کردند، اطاعت آنان واجب است. در واقع این اطاعت، اطاعت از فرمان خداوند است، که در آیه 83 سوره مبارکه بقره چنین میفرماید : " لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّـهَ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا " ، جز خدا را نپرستید، و به پدر و مادر احسان کنید.

احسان به والدینف از صفات انبیاست، چنانکه قرآن در توصیف حضرت عیسی در آیه 32 سوره مبارکه مریم میفرماید: " وَبَرًّ‌ا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارً‌ا شَقِیًّا " مرا نسبت به مادرم نیکوکار کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است، و در مورد حضرت یحیی در آیه 14 سوره مبارکه مریم چنین میفرماید: "  وَبَرًّ‌ا بِوَالِدَیْهِ وَلَمْ یَکُن جَبَّارً‌ا عَصِیًّا " ،  و با پدر و مادر خود نیک‌رفتار بود و زورگویى نافرمان نبود .

البته والدین،تنها پدر و مادر طبیعی انسان نیستند، بلکه پیامبر اکرم(ص) و امام علی (ع) نیز پدر امت محسوب میشوند.

نماز و حقوق والدین - کلام مطهر

 

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٤

در نماز باید لباس و مکان مباح باشد و غصبی نباشد.

اگر در هنگام نماز طلبکاری به انسان مراجعه کند و طلب خود را بخواهد، لازم است ابتدا طلب او پرداخت شود و سپس به اقامه نماز بپردازیم و حتی اگر تاخیر در پرداخت برای طلبکار مشکل آفرین باشد، میتوان نماز را شکست و بدهی خود را پرداخت نمود.

میبینیم که حتی در نماز چقدر به ادای دین و حقوق دیگران توجه شده است به طوری که میتوان نماز را برای پرداخت بدهی و حقوق دیگران شکست.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱٢/٢

حضرت علی(ع) در بین نماز انگشتر خود را به فقیر داد و حتی صبر نکرد تا نمازش تمام شود و بعد کمک کند.

بعضی میپرسند: توجه به فقیر در حال نماز و انگشتر دادن نشانه حواس پرتی است؟ پاسخ آن است که توجه از نماز به استمداد و کمک به فقرا، توجه از کار خدایی به کار خدایی دیگر است. زیرا در قرآن قرض دادن به مردم، قرض دادن به خدا میباشد، خداوند در آیه 245 سوره مبارکه بقره چنین میفرمایند: " مَّن ذَا الَّذِی یُقْرِ‌ضُ اللَّـهَ قَرْ‌ضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا کَثِیرَ‌ةً ۚ وَاللَّـهُ یَقْبِضُ وَیَبْسُطُ وَإِلَیْهِ تُرْ‌جَعُونَ " ، کیست آن کس که به [بندگان‌] خدا وام نیکویى دهد تا [خدا] آن را براى او چند برابر بیفزاید؟ و خداست که [در معیشت بندگان‌] تنگى و گشایش پدید مى‌آورد؛ و به سوى او بازگردانده مى‌شوید.

آنچه عیب  و نقص محسوب میشود آن است که توجه انسان از کار خدایی به کار غیرخدایی باشد.

در قرآن کمک به فقرا در صدها آیه  مطرح شده است؛گاهی با لفظ زکات، گاهی با لفظ اعطا، گاهی با لفظ ایتاء، گاهی با لفظ صدقه، گاهی با لفظ قرض، گاهی با لفظ ایثار، گاهی با لفظ اطعام، گاهی با لفظ رحمت، گاهی با لفظ کفّاره، گاهی با لفظ انفاق و گاهی با لفظ فدیه.

رسیدگی به فقرا در کنار غالب برنامه های دینی توصیه شده است:

در کنار نماز، پرداخت زکات.

در کنار جبران روزه خواری اطعام شصت فقیر.

در مراسم قربانی حج، اعطای گوشت قربانی به فقرا.

در کنار شادی عید فطر، نان رسانی به فقرا.

در عید قربان، گوشت رسانی به فقرا.

در جهاد، اختصاص بخشی از غنائم به فقرا.

در کفّاره بعضی از گناهان، سیر کردن فقرا تعیید شده است.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۳٠

بعضی می‏گویند نماز خواندن یعنی چه؟ ! عبادت یعنی چه؟ ! اینها مال‏ پیرزنها است، انسان باید اجتماعی باشد. این حرفها یک نوع روشنفکری‏ است اما " روشنفکری عمری " .

شنیده‏اید که عمر ، " حی علی خیر العمل " را از اذان برداشت ، چرا ؟ به خاطر یک روشنفکری ای که پیش خود کرد ، ولی در واقع یک اشتباه بزرگ‏ [ مرتکب شد ]. زمان او [ دوران اوج ] فتوحات اسلامی و مجاهده اسلامی بود و سربازها خیل خیل به جنگ دشمن می‏رفتند و با عده کم، دشمن قوی را به‏ زانو درمی‏آوردند. عده همه مسلمانان پنجاه، شصت هزار بیشتر نیست و با دو امپراطوری بزرگ ایران و روم که هر کدام با سپاههای چند صدهزاری به‏ جنگ اینها آمده‏اند، می‏جنگند و اینها عده‏ای کمتر از صدهزار هستند و در هر دو جبهه دشمنان را شکست می‏دهند. جهاد بار دیگر ارزش خود را ثابت می‏کند و [ مشخص می‏شود ] که وقتی اسلام، مجاهد می‏پرورد یعنی چه. عمر گفت: وقتی‏ مؤذن در اذان با صدای بلند می‏گوید : " الله اکبر " و بعد شهادتین و " حی علی الصلوه " و " حی علی الفلاح " ( به نماز روبیاور ، به رستگاری‏ روبیاور ) را می‏گوید عیبی ندارد ، اما " حی علی خیرالعمل " ( به بهترین‏ اعمال روبیاور ) [ که معنای آن این است که ] نماز بهترین اعمال است ، روحیه مجاهدین را خراب می‏کند ، چون مجاهدین پیش خود می‏گویند حال که‏ نماز بهترین اعمال است ، ما به جای اینکه برویم در میدان جنگ جهاد کنیم‏، در مسجد مدینه می‏مانیم و در جوار قبر پیغمبر ( ص ) نماز می‏خوانیم که‏ بهترین عملهاست. آنها بروند بکشند و خود را به کشتن بدهند ، زخم‏ بردارند ، چشمشان کور شود، دستشان بریده شود ، پایشان قطع شود، شکمشان‏ سفره شود ولی ما اینجا راحت در خانه و پیش زن و بچه خود می‏مانیم و چهار رکعت نماز می‏خوانیم و از آنها افضل هستیم. عمر گفت: نه، این بدآموزی‏ دارد ، مصلحت این است که این عبارت را از اذان برداریم . به جای این‏ جمله بگوئید : " الصلوه خیر من النوم " نماز ، خوب چیزی است، از خواب بهتر است، یعنی به جای اینکه بخوابید، بیائید در مسجد نماز بخوانید .


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢۸

پاداش نمازگزاران - کلام مطهر

تلقی افراد از عبادت یکسان نیست، متفاوت است. از نظر برخی افراد عبادت نوعی معامله و معاوضه و مبادله کار و مزد است، کار فروشی و مزد بگیری است، همانطور که یک کارگر، روزانه نیروی کار خود را برای یک‏ کارفرما مصرف می‏کند و مزد می‏گیرد، عابد نیز برای خدا زحمت می‏ کشد و خم‏ و راست می‏شود و طبعاً مزدی طلب می‏کند که البته آن مزد در جهان دیگر به‏ او داده خواهد شد.

و همانطور که فائده کار برای کارگر در مزدی که از کارفرما می‏گیرد خلاصه‏ می‏ شود و اگر مزدی در  کار نباشد نیرویش به هدر رفته است فائده عبادت عابد نیز، از نظر این‏ گروه، همان مزد و اجری است که در جهان دیگر به او به صورت یک سلسله‏ کالاهای مادی پرداخت می‏ شود.

و اما اینکه هر کار فرما که مزدی می‏دهد به خاطر بهره‏ای است که از کار کارگر می‏برد و کارفرمای ملک و ملکوت چه بهره‏ ای می‏تواند از کار بنده‏ ضعیف و ناتوان خود ببرد و هم اینکه فرضاً اجر و مزد از جانب آن کارفرمای‏ بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد، پس چرا این تفضل بدون صرف‏ مقداری انرژی کار به او داده نمی‏شود، مساله‏ ای است که برای اینچنین‏ عابدهائی هرگز مطرح نیست.

از نظر اینگونه افراد تار و پود عبادت همین اعمال بدنی و حرکات‏ محسوس ظاهری است که به وسیله زبان و سایر اعضاء بدن صورت می‏گیرد.

این یک نوع تلقی است از عبادت که البته عامیانه و جاهلانه است، و به تعبیر بوعلی در نمط نهم اشارات، خدانشناسانه است و تنها از مردم‏ عامی و قاصر پذیرفته است.

نماز وسیله نزدیکی مومن به خداست - کلام مطهر

تلقی دیگر از عبادت، تلقی عارفانه است، برحسب این تلقی، مساله‏ کارگر و کارفرما و مزد به شکلی که میان کارگر و کارفرما متداول است مطرح‏ نیست و نمی تواند مطرح باشد. بر حسب این تلقی، عبادت نردبان قرب‏ است، معراج انسان است، تعالی روان  است، پرواز روح است به سوی کانون نامرئی هستی، پرورش استعدادهای‏ روحی و ورزش نیروهای ملکوتی انسانی است، پیروزی روح بر بدن است، عالیترین عکس العمل سپاسگزارانه انسان است از پدید آورنده خلقت، اظهار شیفتگی و عشق انسان است به کامل مطلق و جمیل علی الاطلاق، و بالاخره‏ سلوک و سیر الی الله است.

برحسب این تلقی، عبادت پیکری دارد و روحی، ظاهری دارد و معینی، آنچه بوسیله زبان و سایر اعضاء بدن انجام می‏شود پیکره و قالب و ظاهر عبادت است، روح و معنی عبادت چیز دیگر است، روح عبادت وابستگی‏ کامل دارد به مفهومی که عابد از عبادت دارد و به نوع تلقی او از عبادت‏ و به انگیزه‏ای که او را به عبادت برانگیخته است و به بهره و حظی که از عبادت عملا می‏برد و اینکه عبادت تا چه اندازه سلوک الی الله و گام‏ برداشتن در بساط قرب باشد .

منابع : کتاب سیری در نهج البلاغه اثر استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٧

امام علی(ع) بر جمعی وارد شده و از آنها پرسید: امید بخش ترین آیه قرآن کدام است؟ هر کس به فراخور علم و حال خویش آیه ای را عنوان کرد.

بعضی گفتند ( آیه 48 سوره مبارکه نساء ) : إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاءُ وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِیمًا . خداوند (هرگز) شرک را نمی‏بخشد! و پائین تر از آن را برای هر کس بخواهد (و شایسته بداند) می بخشد، و آن کس که برای خدا، شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.

بعضی دیگر گفتند ( آیه 110 سوره مبارکه نساء ) : وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا . کسی که کار بدی انجام دهد یا به خود ستم کند سپس از خداوند طلب آمرزش نماید خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.

نماز و آمرزش گناهان - کلام مطهر


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٦

یکی از برکات نماز در مساجد، امدادگری است. همیشه کسانی که مشکلاتی داشتند به مساجد مراجعه میکردند و مشکلات خود را آنجا حل و فصل میکردند، این امر از زمان پیامبر اکرم (ص) رواج داشته است. تحقیقات و تجربیات نشان میدهند که کسانی که اهل مسجد هستند در میان مردم جامعه از محبوبیت بیشتری برخوردارند و نزد جامعه اعتماد بیشتری دارند و امین مردم شناخته میشوند؛ از این روست که هر کس مشکلی دارد به مسجد مراجعه میکند.

در قرآن کریم داستانی است که فقیری وارد مسجد شد و از مردم کمک خواست. کسی به او توجهی نکرد. حضرت علی (ع) مشغول نماز بود و این صحنه را متوجه شد، به فقیر اشاره کرد و او جلو آمد و حضرت در حال رکوع انگشتر خود را به او داد و در این زمان بود که آیه 55 سوره مائده نازل شد: (( إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ ))، سرپرست و ولیّ شما ، تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند همانها که نماز را برپا می دارند ، و در حال رکوع ، زکات می دهند.

همین که مردم آیه را شنیدند به مسجد آمدند تا ببینند این آیه درباره چه کسی نازل شده است. فهمیدند که مورد آیه شخص علی بن ابیطالب (ع) است.

در قرآن کریم در چندین آیه بارها نماز و انفاق، نماز و زکات، نماز و قربانی در کنار هم آمده است.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٥

در آیات بسیاری از قرآن کریم، نماز و قرآن در کنار یکدیگر ذکر شده اند. مثلاً در آیه 29 سوره فاطر میخوانیم: (( إِنَّ الَّذینَ یَتْلُونَ کِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً یَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ )) کسانی که کتاب الهی را تلاوت می کنند و نماز را برپا می دارند و از آنچه به آنان روزی داده ایم پنهان و آشکار انفاق می کنند ، تجارتی ( پرسود و ) بی زیان و خالی از کساد را امید دارند و یا در آیه 170 سوره اعراف میخوانیم: (( وَ الَّذینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحینَ )) و آنها که به کتاب ( خدا ) تمسّک جویند ، و نماز را برپا دارند ، ( پاداش بزرگی خواهند داشت زیرا ) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد!

امام رضا (ع) میفرمایند: در نماز قرائت سوره حمد واجب شد تا قرآن مطرح شود و مهجور نشود. به این ترتیب کسانی که نماز میخوانند، در هر شبانه روز حداقل دو سوره از قرآن را بارها میخوانند.

در آیات قرآن نیز بحث نماز، عبادت، رکوع، سجود، قنوت و تسبیح به چشم میخورد.

بنابراین هم قرآن ما را به نماز سوق میدهد و هم نماز ما را به سمت قرآن سوق میدهد. همان گونه که ریشه درخت، مواد غذایی را به شاخه تحویل میدهد و شاخه نیز انرژی دریافت شده از نور را به ریشه میرساند.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٤

خداوند در آیه 71 سوره مبارکه توبه میفرماید: (( وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ یُطیعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِکَ سَیَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ ))، مردان و زنان باایمان ، ولیّ ( و یار و یاور ) یکدیگرند امر به معروف ، و نهی از منکر می کنند نماز را برپا می دارند و زکات را می پردازند و خدا و رسولش را اطاعت می کنند بزودی خدا آنان را مورد رحمت خویش قرار می دهد خداوند توانا و حکیم است! در این آیه نماز، امر به معروف و نهی از منکر و زکات را در کنار یکدیگر قرار داده و با هم بیان میکند. در آیه 41 سوره مبارکه حج نیز میخوانیم: (( الَّذینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ )) ، همان کسانی که اگر در زمین استقرارشان دهیم نماز به پا کنند و زکات دهند و به معروف وا دارند و از منکر باز دارند و سرانجام همه کارها با خدا است. صالحین همین که حکومت را در دست گرفتند، اقامه نماز و زکات و امر به معروف و نهی از منکر را با هم انجام میدهند.

نماز و امر به معروف و نهی از منکر - کلام مطهر

در اذان با کلمه حی علی الصلاه مردم به بزرگ ترین معروف ها، نماز دعوت میشوند در عین حال که نماز خود نهی از منکر است، طبق آیه 45 سوره مبارکه عنکبوت که میفرماید:  أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ ، نماز را برپا دار ، که نماز ( انسان را ) از زشتیها و گناه بازمی دارد.

نماز به انسان خلاف کار نهیب میزند که اثر آن یا ترک خلاف است و یا توبه و استغفار. نظیر این که انسان لباس سفید بپوشد و این لباس سفید انسان را از آلودگی حفظ میکند به گونه ای که هرگاه خواست به سمت آلودگی برود و لباس آلوده شود، لباس سفید او را نهیب میکند و اگر لباس آلوده شد به او نهیب میزند که هر چه سریعتر آن را تمیز کند.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢۳

یکی از آثار و برکات نماز جماعت تواضع است، میبینیم که گاهی افراد بزرگسال به جوانها اقتدا میکنند که در این اقتدا نوعی تواشع است.

نماز و تواضع - کلام مطهر

 

وقتی همه مردم با هر مقام و موقعیتی که دارند چه دکتر باشد و چه کارگر، چه فیلسوف باشد و چه دانشجو و دانش آموز، چه رئیس اداره باشد و چه یک کارگر ، همه در کنار هم و هماهنگ با هم بدون هیچ گونه تشریفات قرار میگیرند، روحیه تواضع و فروتنی شکوفا میشود.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی


نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٢

در اذان نماز میخوانیم حَی عَلَی خَیرِ العَمَل ، بشتابید به سوی بهترین عملها.

نماز بهترین عمل - کلام مطهر

بنابراین نماز، بهترین عمل است و باید الگوی همه اعمال باشد. یعنی ببینیم در نماز چه ظرافت هایی از قبیل اخلاص، طهارت، انجام به وقت ، حضور قلب، حضور در جماعت، رهبری یک عالم عادل، حفظ حقوق دیگران، حفظ جان و مال، لقمه حلال، تلاوت قرآن، رهبری آسمانی، انجام فعالیت بدنی در بهترین لباس و عطر و شانه، و صدها نکته دیگر نهفته است که آن را الگوی همه اعمال خود قرار دهیم.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢۱

در دین اسلام بین نماز و نشاط و شادابی ارتباطی است. اسلام سفارش میکند که با آب سرد وضو بگیرید و پاداش کس که آب وضو را خشک نکند، 30 برابر است. این مطاب شاید به خاطر آن باشد که هر چه آب سرد روی پوست بماند، نشاط انسان بیشتر میشود.

امام رضا (ع) نیز میفرمایند : یکی از فواید وضو نشاط و آمادگی روحی است. در حدیثی دیگر آمده است، افراد با وضو نیز وضوی خود را تجدید کنند که وضو روی وضو، نورٌ عَلَی نور است.

خداوند در آیه 142 سوره نساء چنین میفرمایند : إِنَّ الْمُنافِقینَ یُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا کُسالى‏ یُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا یَذْکُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَلیلاً . منافقان می خواهند خدا را فریب دهند در حالی که او آنها را فریب می دهد و هنگامی که به نماز برمی خیزند ، با کسالت برمی خیزند و در برابر مردم ریا می کنند و خدا را جز اندکی یاد نمی نمایند! بنابراین میبینیم که نماز افراد منافق همراه با کسالت و بی حالی و به دور از نشاط و شادابی است. امام علی (ع) در این رابطه میفرمایند: در حال کسالت و خواب آلودگی به نمتز نایستید. در دعاها و مناجات ها میخوانیم خدایا پناه میبرم به تو از عبادت با کسالت و بدون نشاط.

منابع : برگرفته از کتاب پیوندهای نماز نوشته محسن قرائتی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢٠

مى دانید که در روز عاشورا کشتارها اغلب بعد از ظهر صورت گرفت. یعنى تا ظهر عاشورا غالب صحابه اباعبدالله و تمام بنى هاشم و خود اباعبدالله که بعد از همه شهید شدند، زنده بودند. فقط در حدود سى نفر از اصحاب اباعبدالله در یک جریان تیراندازى که به وسیله دشمن انجام شد، قبل از ظهر به خاک افتادند و شهید شدند و الّا باقى در دیگر تا ظهر عاشورا در قید حیات بودند.

مردى از اصحاب اباعبدالله یک وقت متوجه شد که الان اول ظهر است. آمد عرض کرد: یا اباعبدالله ! وقت نماز است و ما دلمان مى خواهد براى آخرین بار نماز جماعتى با شما بخوانیم. اباعبدالله نگاهى کرد، تصدیق کرد که وقت نماز است. مى گویند این جمله را فرمود: ذَکَرتَ الصَّلوةَ (یا ذَکَّرتَ الصَّلوةَ . اگر ذَکَرتَ باشد یعنى نماز به یادت افتاد، اگر ذَکَّرتَ باشد یعنى نماز را به یاد ما آوردى ) جَعَلَکَ اللهُ مِنَ المُصَلّین نماز را یاد کردى، خدا تو را از نمازگزان قرار بدهد. مردى (که سر به کف دست گذاشته است. یک چنین مجاهدى را امام دعا مى کند که خدا تو را از نمازگزاران قرار بدهد. ببینید نمازگزار واقعى چه مقامى دارد!) فرمود: بله نماز مى خوانیم. همان جا در میدان جنگ نماز خواندند، نمازى که در اصطلاح فقه اسلامى "نماز خوف" نامیده مى شود. نماز خوف مثل نماز مسافر دو رکعت است نه چهار رکعت، یعنى انسان اگر در وطن هم باشد باز باید دو رکعت بخواند براى اینکه مجال نیست. و در آنجا باید مخفف خواند. چون اگر همه به نماز بایستند وضع دفاعى شان بهم مى خورد، سربازان موظف هستند در حال نماز، نیمى در مقابل دشمن بایستند و نیمى به امام جماعت اقتدا کنند. امام جماعت یک رکعت که خواند صبر مى کند تا آنها رکعت دیگرشان را بخوانند. بعد آن ها مى روند پست را از رفقاى خودشان مى گیرند در حالى که امام همین طور منتظر نشسته یا ایستاده است. سربازان دیگر مى آیند و نماز خودشان را با رکعت دوم امام مى خوانند.

نماز اباعبد الله در صحرای کربلا - کلام مطهر


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٩

استاد شهید مرتضی مطهری پیرامون امر اعلام صلح و صفا با همه بندگان صالح خدا در نماز، در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: (( نماز توجه به خداست . توجه به غیر خدا شرک است ولى در عین حال به ما مى گویند در نماز بگو اَلسَّلامُ عَلَینا وَ عَلى عِبادِاللهِ الصّالحین سلام بر ما، سلامت بر ما و بر جمیع بندگان شایسته خدا. اعلام صلح و صفا با همه بندگان صالح خدا مى کنى . به قول امروزیها اعلام همزیستى مسالمت آمیز با همه افراد شایسته مى کنى . در حال نماز مى گویى من با هیچ بنده شایسته اى سر جنگ ندارم چون اگر با بنده شایسته اى سر جنگ داشته باشیم ، خود ناشایسته ام . ممکن است بگویید: ( اَلسَّلامُ عَلَینا وَ عَلى عِبادِاللهِ الصّالحین با روح عبادت - که حضور قلب به خداست - ارتباطى ندارد ). ولى در اسلام روح و پیکر عبادت با مسائل تربیتى آمیخته است . نماز ضمن اینکه مرکب تقرب پروردگار است ، مکتب تربیت هم هست . با اینکه از نظر مسائل معنوى هر چه انسان خودش ‍ و دیگران را فراموش کند بهتر است ، اما از نظر اجتماعى فراموش نکردن دیگران لازم و ضرورى است .
در سوره حمد که جزء قطعى نماز است مى گوییم : اِیّاکَ نَعبُدُ وَ اِیّاک نَستَعینُ ، نمى گوییم اِیّاک اَعبُدُ وَ اِیّاک اَستَعینُ . این جمله به اصطلاح متکلّم وحده است ، یعنى خدایا من تنها تو را مى پرستم ، تنها از تو کمک مى گیرم . ما این جور نمى گوییم ، مى گوییم : اِیّاکَ نَعبُدُ وَ اِیّاک نَستَعینُ خدایا! ما تنها تو را مى پرستیم ، و ما تنها از تو کمک و استعانت مى جوییم. یعنى مى گوییم خدایا! من تنها نیستم ، من با همه مسلمانهاى دیگر هستم . ضمناً انسان وابستگى و پیوستگى خودش به جامعه اسلامى را در حال عبادت و بندگى اعلام مى کند: خدایا! من فرد نیستم ، تک نیستم ، من عضوم ، جزئى از کل و عضوى از پیکر هستم ؛ ما هستیم نه من (در دنیاى اسلام من وجود ندارد، ما وجود دارد)؛ ما تنها تو را مى پرستیم ، تنها از تو کمک مى جوییم . و همین طور سایر قسمتهاى نماز که هر کدام خودش درس است ، تذکر و یادآورى است .

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱۸

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون طماءنینه و آرامش هنگام خواندن نماز چنین میفرمایند: (( طمانینه چطور؟ این هم واقعا عجیب است! بنده در حال نماز وقتى حمد و سوره را مى خوانم، همه آن شرایط را رعایت مى کنم اما خودم را تکان مى دهم؛ یک پایم را بر مى دارم، یک پاى دیگر را مى گذارم، خودم را به طرف راست و چپ حرکت مى دهم. مى گوید این نماز تو باطل است. در رکوع یا سجود مرتب خودم را حرکت مى دهم، پاهایم یا دستم را حرکت مى دهم. این نماز تو باطل است. باید با آرامش و طمانینه نماز بخوانى یعنى وقتى مى ایستى مى خواهى بگویى الله اکبر، تا بدنت قرار نگرفته است نباید بگویى الله اکبر. اگر در حال حرکت بگویى الله اکبر باطل است. باید آرام بگیرى، بعد بگویى الله اکبر. آنگاه اگر خواستى خودت را تکان بدهى تکان بده اما حرفى نزن،ذکر نگو. اگر فرضاً پایت درد مى کند یا عضوى دیگرى از تو ناراحت است، سکوت کن، راحت بگیر؛ استقرار که پیدا کردى بگو بسم الله الرحمن الرحیم ، الحمد الله رب العالمین .... باز اگر وسط نماز پایت درد آمد، آرام بگیر، سکوت کن، خودت را راحت کن، بعد دو مرتبه ادامه بده. با آرامش و طمانینه باید باشد. هم روحت باید طمانینه داشته باشد و هم جسمت. ))

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٧

 استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: ((  ممکن است کسی بگوید من نماز میخوانم ولی در حال نماز میخواهم بگریم. مصیبتی دارم، ناراحتی ای دارم، میخواهم یک گریه اى هم وسط نماز بکنم یا به یاد قضیه اى مى افتم، یک چیزى مى بینم مى خندم، چیزى نیست! خیر، نماز مظهر ضبط احساسات است. در حال نماز که رو به یک نقطه مى ایستى باید رو به همان نقطه باشى، نه به این طرف برگردی نه به آن طرف و نه به پشت سر؛ حتی حق نداری سرت را به این طرف یا آن طرف کج و راست کنى، در یک حالت خبردار باید بایستى. خنده و گریه چطور؟ ابداً. خوردن و آشامیدن چطور؟ ابداً. آن شخص مى گوید هیچ یک از اینها با روح عبادت منافات ندارد؛ به یاد خدا هستم، در ضمن خنده ام مى گیرد مى خواهم بخندم، گریه ام مى گیرد مى خواهم بگریم یا در بین نماز چیزى بخورم. خیر، تو در همین مدت کم باید تمرین کنى تا بر شکمت مسلط بشوى، بر خنده ات مسلط بشوى، بر گریه ات مسلط بشوى، بر بى انضباطى خودت مسلط بشوى. اینها یک سلسله مسائل اجتماعى است ولى عبادت است، چون عبادت در اسلام جزء برنامه تربیتى است. عبادت بدون رعایت این اصول، پذیرفته نیست .

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٦

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون وقت شناسی و نماز و این که نظم و انضباط یک اصل مهم و اساسی در نماز است چنین میفرمایند: (( اسلام مى گوید عبادت که مى خواهى بکنى، یک وقت مشخص و معینى دارد و دقیقه اش هم حساب مى شود. وقت نماز صبح از اول طلوع صبح تا اول طلوع آفتاب است و اگر عمداً یک دقیقه قبل از طلوع صبح یا بعد از طلوع آفتاب شروع کنى، نمازت باطل است، درست نیست. باید بین این دو باشد. نمى شود بگویى من فعلاً خوابم مى آید، الان یک ساعت به طلوع صبح مانده، خدا که خواب و بیدارى ندارد. مگر خدا در بین الطلوعین - العیاذ بالله - لباس رسمى اش را مى پوشد و آماده قبول کردن نمازها مى شود؟! براى خدا که تمام ساعات و همه لحظات على السویه است، لا تَاخُدُهُ سِنَةٌ وَ لا نَومٌ ، ( آیه 255 سوره بقره ) من دیشب بیدار خوابى کشیده ام، خیلى خوابم مى آید، مى خواهم نیم ساعت زودتر نمازم را بخوانم! انضباط وقت را باید بشناسى. جز در وقت خودش در وقت دیگر نباید نماز بخوانى. آیا از نظر خدا فرق مى کند که این وقت یا آن وقت باشد؟ نه، از نظر تو فرق مى کند؛ تو باید با این نماز تربیت شوى. اگر شب تا ساعت 2 نیمه شب هم بیدار بودى، باید بین الطلوعین بیدار شوى و نمازت را بخوانى. نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا هم همین طور است؛ قبل از وقت قبول نیست، بعد از وقت هم قبول نیست.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری 

دریافت کد اوقات شرعی

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٥

استاد شهید مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون امر قبله، خانه خدا و نماز خواندن پیرامون قبله واحد چنین میفرمایند: (( همچنین به ما مى گویند اگر مى خواهید نماز بخوانید باید همه تان رو به کعبه بایستید. کعبه کجاست؟ اولین معبدى که براى پرستش خدا در دنیا ساخته شده است (ان اول بیت وضع للناس للذى ببکة مبارکا) [ آیه 96 سوره آل عمران ] همه تان باید رو به اولین معبد و مسجدى که به دست پیغمبر بزرگ خدا ابراهیم و فرزندش ‍ اسماعیل ساخته شده بایستید. حالا چرا ما رو به آنجا بایستیم ؟ مگر خدا آنجاست ؟ مگر خدا در خانه کعبه است (العیاذ بالله ) ؟ قرآن که مى گوید: فاینما تولوا فثم وجه الله ( آیه 115 سوره بقره ) رو به هر طرف بایستید، چهره خدا آنجاست. رو به این طرف بیاستید یا رو به آن طرف، رو به خدا ایستاده اى. رو به بالا نگاه کنى یا رو به پایین، به طرف خدا نگاه کرده اى. و پیغمبر فرمود: اگر شما را با ریسمانى تا هفتمین طبقه زمین هم فرو ببرند باز هم به سوى خدا رفته اید، به مشرق بروید به سوى خدا رفته اید، به مغرب بروید به سوى خدا رفته اید، اینجا هم که نشسته اید با خدا هستید. خدا که جهت ندارد، پس چرا ما باید رو به کعبه بایستیم؟ مى گوید شما که دارید عبادت انجام مى دهید، در عین حال باید یک تعلیم و تربیت اجتماعى هم بگیرید. همه تان رو به یک نقطه بایستید. اگر این جور نباشد، یک از این طرف بایستد یکى از آن طرف، این مظهر تفرق و تشتت است. اما اگر رو به یک نقطه ایستادید، جهت شناس هستید؛ همه مسلمین یک جهت را تعقیب مى کنند. حالا کدام نقطه را انتخاب کنیم که اساساً بوى شرک نداشته باشد؟ مى گوید آن نقطه اى را انتخاب کن که اگر رو به آن بایستى باز عبادت را احترام کرده اى، رو به جایى مى ایستى که اولین معبد است. احترام معبد، احترام عبادت است.

نماز و کعبه - نماز و جهت شناسی - کلام مطهر

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٤

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون حقوق اجتماعی در نماز چنین میفرمایند: (( مى خواهى نماز بخوانى ، آن لباسى که با آن نماز مى خوانى باید حلال و مباح باشد. اگر یک نخ غصبى در لباس تو باشد نمازت باطل است. باز اینجا عبادت با حقوق توام مى شود. در ضمن اینکه مى گوید باید خدا را پرستش کنى، مى گوید حقوق را باید محترم بشمارى. یعنى اسلام مى گوید من پرستشى را که در آن حقوق اجتماعى محترم نباشد اساساً قبول ندارم. آن یک نمازگزار وقتى مى خواهد نماز بخواند، اول فکر مى کند این خانه اى که من در آن هستم آیا به زور از مردم گرفته ام یا نه؟ اگر به زور گرفته ام نمازم باطل است. پس اگر مى خواهد نماز بخواند مجبور است که خانه اش را طورى ترتیب بدهد که برایش حلال باشد، یعنى از صاحب اصلى اش خریده باشد و یا او را راضى نگه دارد؛ فرش زیر پایش همین طور، لباسى که به تن دارد همین طور، و حتى اگر حقوقى از فقرا به او تعلق گرفته است، خمس یا زکات آن را باید بدهد و اگر ندهد باز نمازش باطل است. ))

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱۳

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون نظافت در نماز چنین میفرمایند: (( براى حضور قلب و توجه به خدا که اینهمه آداب ضرورت ندارد؛ برو وضو بگیر، شستشو کن ، خودت را پاکیزه کن. مگر براى نزد خدا رفتن . شستشو کردن تاثیر دارد؟ از نظر پیش خدا رفتن تاثیر ندارد که صورت انسان شسته باشد یا نه، ولى خداوند مى فرماید: اِذا قُمتُم اِلَى الصَّلاةِ فَاغلسِوا وُجوهَکُم وَ اَیدِیَکُم اِلَى المَرافِقِ وقتى که مى خواهى به نماز بایستى اول وضو بگیر، صورتت را بشوى، دستهایت را بشوى، بعد مشغول نماز شو. مى بینم نظافت را با عبادت توام کرده است. وَ اِن کُنتُم جُنُباً فَاطَّهَّروا اگر جنب هستى باید تمام بدنت را شستشو دهى. اینجا نظافت مقرون به عبادت است . مى خواهى نماز بخوانى، محل عبادتت باید مباح باشد، غصبی نباشد؛ آن قالیچه ای که رویش نماز میخوانی، آن لباسی که با آن نماز میخوانی باید حلال و مباح باشد. ))

نماز و نظافت - کلام مطهر

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٢

استاد شهید مرتضی مطهریدر کتاب آزادی معنوی پیرامون وضوی امام علی (ع) چنین میفرمایند: (( ما ادعا مى کنیم که شیعه على هستیم . شیعه على که با اسم نمى شود برادر! آن کسى که وضوى على را شرح داده است مى گوید: على ابن ابى طالب آمد و وضو بگیرد. تا دست به آب برد (آن استحباب اولى که انسان دستش ‍ را مى شوید) گفت : بسم الله و بالله ، اللهم اجعنى من التوابین و اجعلنى من المتطهرین به نام تو و به تو، خدایا مرا از توبه کاران قرار بده ، مرا از پاکیزگان قرار بده ! در دو شب گذشته راجع به توبه بحث کردم و گفتم توبه یعنى پاکیزه کردن خود. على علیه السلام وقتى سراغ آب مى رود، چون آب مرز طهارت است به یاد توبه مى افتد. دستش را که تمیز مى کند، به یاد پاکیزه کردن روح خودش مى افتد. و به ما مى گوید وقتى با این آب ، به این طهور، با این ماده اى که خدا آن را وسیله پاکیزگى قرار داده است مواجه مى شوى ، وقتى سراغ این ماده مى روى ، چشمت به آن مى افتد و دستت را با آن مى شویى و پاکیزه مى کنى ، بفهم که یک پاکیزگى دیگرى هم هست و یک آب دیگرى هم هست که آن پاکیزگى ، پاکیزگى روح است و آن آب ، آب توبه است . آن شخص مى گوید على علیه السلام دستهایش را که شست ، روى صورتش آب ریخت و گفت : الهم بیض وجهى یوم تسود فیه الوجوه و لا تسود وجهى یوم تبیض فیه الوجوه . صورت را دارد مى شوید و بر حسب ظاهر نورانى مى کند. وقتى که صورتش را با آب مى شوید براق مى شود ولى على که به این قناعت نمى کند، اسلام هم به این قناعت نمى کند. این خوب است و باید هم باشد اما باید توام با یک پاکیزگى دیگر، با یک نورانیت دیگر، با یک سفیدى چهره دیگر باشد. فرمود خدایا! چهره مرا سفید گردان آنجا که چهره هاى تیره و سیاه مى شود (قیامت ) خدایا! آنجا که چهره هایى سفید مى شود چهره مرا سیاه مکن ، مرا روسفید گردان . آنجا که افراد، روسیاه و یا روسفید مى شوند ، مرا روسیاه مکن . بعد روى دست راستش آب ریخت و گفت : اللهم اعطنى کتابى بیمینى و الخلد فى الجنان بیسارى و حاسبنى حسابا یسیرا پروردگارا! در قیامت نامه عمل مرا به دست راستم بده (چون نامه عمل سعادتمندها به دست راست شان داده مى شود) خدایا! در آنجا از من آسان حساب بکش (به یاد حساب آخرت مى افتد). بعد روى دست چپش آب ریخت و گفت : اللهم لا تعطنى کتابى بشمالى و لا من وراء ظهرى و لا تجعلها مغلولة الى عنقى و اعوذبک من مقطعات النیران پروردگارا! نامه عمل مرا به دست چپم مده و نیز آن را از پشت سر به من مده (نامه عمل عده اى از پشت سر به آنها مى دهند نه از پیش رو که آن هم رمزى دارد). خدایا! این دست مرا مغلول و غل شده در گردنم قرار مده . خدایا! از قطعات آتش جهنم به تو پناه مى برم . مى گوید بعد دیدم مسح سر کشید و گفت : اللهم غشنى برحمتک و برکاتک خدایا! مرا به رحمت و برکات خودت غرق کن . مسح پا را کشید و گفت : اللهم ثبت قدمى على الصراط یوم تزل فیه الاقدام خدایا! این دو پاى مرا به صراط ثابت بدار و ملغزان ، آن روزى که قدمها مى لغزد و اجعل سعیى فیما یرضیک عنى خدایا! عمل وسعى مرا، روش و حرکت مرا در راهى قرار بده که رضاى تو در آن است. وضویى که اینقدر با خواست و خواهش و توجه توام باشد، یک جور قبول مى شود و وضویى که ما مى گیریم جور دیگر.

وضوی علی (ع) - کلام مطهر


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱۱

اِنَّ شَفاعَتَنا لا تَنالُ مُستَخِفّاً بِالصَّلوةِ

استاد شهید مرتضی مطهر در کتاب آزادی معنوی پیرامون سبک شمردن نماز چنین میفرمایند : (( یکى از گناهان، استخفاف نماز یعنى سبک شمردن نماز است. نماز نخواندن یک گناه بزرگ است، و نماز خواندن اما نماز را خفیف شمردن، استخفاف کردن، بى اهمیت تلقى کردن گناه دیگرى است. پس از وفات امام صادق علیه السلام ابوبصیر آمد به ام حمیده تسلیتى عرض کند. ام حمیده گریست. ابوبصیر هم که کور بود گریست. بعد ام حمیده به ابوبصیر گفت: ابوبصیر! نبودى و لحظه آخر امام را ندیدى! جریان عجیبى رخ داد. اما در یک حالى فرو رفت که تقریباً حال غشوه اى بود. بعد چشمهایش را باز کرد و فرمود: تمام خویشان نزدیک مرا بگویید بیایند بالاى سر من حاضر شوند. ما امر امام را  اطاعت و همه را دعوت کردیم. وقتى همه جمع شدند، امام در همان حالات که لحظات آخر عمرش را طى مى کرد یکمرتبه چشمش را باز کرد، رو کرد به جمعیت و همین یک جمله را گفت: اِنَّ شَفاعَتَنا لا تَنالُ مُستَخِفّاً بِالصَّلوةِ  هرگز شفاعت ما به مردمى که نماز را سبک بشمارند نخواهد رسید. این را گفت و جان به جان آفرین تسلیم کرد. ))

سبک شمردن نماز - کلام مطهر


ادامه مطلب ...
نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱٠

متاسفانه امروزه در جامعه ما افرادی که شور اسلامی دارند به 2 دسته تقسیم میشوند؛ عده ای در عبادت و عده ای دیگر در مسائل اجتماعی افراط دارند. میخواهیم این دو دسته افراد را بررسی کنیم و نظر صحیح اسلام در این رابطه را ببینیم.

دسته ای از افراد هستند که در عبادت افراط دارند، مثل ربیع بن خثیم که از اصحاب امیرالمومنین علی (ع) است. اسلام برای این افراد عبارت است از ذکر و دعا و نافله خواندن. اسلام برای اینها یعنی کتاب مفاتیح و همه اسلام در کتاب مفاتیح خلاصه شده است و غیر از این چیزی اساساً وجود ندارد. این افراد اصلا کاری به دنیا و زندگی ندارند، کاری به مقررات اجتماعی اسلام ندارند، کاری به تربیت اسلامی ندارند. ربیع بن خثیم در ذکر مصیبت امام حسین(ع) یکی دو جمله گفت : وای بر این امت که فرزند پیغمبرشان را شهید کردند! میگویند او بعدها استغفار کرد که چرا این چند کلمه را که غیر لز ذکر بوده است بر زبان جاری کرده است.

دسته دیگری از افراد هستند که به مسائل اجتماعی اسلام اهمیت میدهند و حساسیت فوق العاده ای نشان میدهند؛ ولی به مسائل عبادی اسلام همچون نماز، روزه و حج توجه زیادی ندارند. به تقلید در مسائل هیچ اهمیتی نمیدهند.

استاد شهید مرتضی مطهری در نقد و رفع شبهه این دو دسته چنین میفرمایند : (( اینها هم خودشان را مسلمان کامل مى دانند، آن دسته اول هم خودشان را مسلمان کامل میدانند، در صورتى که نه اینها مسلمان کاملند و نه آنها. اسلام دینى است که نُومِنُ بِبَعضٍ وَ نَکفُرُ بِبَعضٍ  بر نمى دارد. نمى شود انسان عبادت اسلام را بگیرد ولی اخلاق و مسائل اجتماعی اش مانند امر به معروف و نهى از منکر را نگیرد، و نمیشود انسان امر به معروف و نهی از منکر اسلام را بگیرد و عبادتش را رها کند. قرآن هر جا که مى گوید اَقیمُوا الصَّلوةَ پشت سرش مى گوید اتُوا الزَّکوةَ . اگر مى گوید اَقامَ الصَّلوةَ پشت سرش مى گوید اتَى الزَّکوةَ اگر مى گوید یُقیمونَ الصَّلوةَ پشت سرش مى گوید یُوتونَ الزَّکوةَ . یُقیمونَ الصَّلوة مربوط به رابطه میان بنده و خداست، یُوتونَ الزَّکوةَ مربوط به رابطه میان بنده و دیگر بندگان خداست. یک نفر مسلمان، هم باید یک رابطه دائم و ثابت میان او و خداى خودش برقرار باشد و هم یک رابطه ثابت و دائم میان او و جامعه خودش برقرار باشد. بدون عبادت، ذکر و یاد خدا، مناجات با حق، حضور قلب، نماز، روزه نمى شود یک جامعه اسلامى ساخت و حتى خود انسان سالم نمى ماند. و همچنین بدون یک اجتماع صالح و یک محیط سالم، بدون امر به معروف و نهى از منکر، بدون رسیدگى و تعاطف و تراحم میان افراد مسلمان نمى شود عابد خوبى بود. ))

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٩

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون نماز چنین میفرمایند: (( یغمبر اکرم فرمودند: اَلصَّلوةُ عَمودُ الدّین نماز عمود خیمه دین است. یعنى اگر دین را به منزله یک خیمه بر پاشده اى بدانیم که هم چادر دارد و هم طناب و هم حلقه و هم میخى که به زمین کوبیده اند و هم عمودى که آن خیمه را بر پا نگاه داشته است، نماز به منزله عمود این خیمه بر پاشده است. و مخصوصاً در حدیث نبوى که رسول اکرم بیان فرموده است، همین مطلب به همین شکل که براى شما عرض کردم توضیح داده شده است. درباره نماز وارد شده است: اِن قُبِلَت قُبِلَ ما سِواها وَ اِن رُدَّت رُدَّ ماسِواها یعنى شرط قبولى و پذیرش سایر اعمال انسان قبولى نماز است، به این معنى که اگر انسان کارهاى خیرى انجام بدهد و نماز نخواند و یا نماز بخواند اما نماز نادرست و غیر مقبولی که رد بشود، سایر کارهاى خیر او هم رد مى شود. شرط قبولى سایر کارهاى خیر انسان، قبول شدن نماز اوست. در حدیث دیگر است که: اَلصَّلواةُ قُربانُ کُلِّ تَقِىِّ نماز مایه تقرب هر انسان پرهیزکار است. در حدیث دیگر است که شیطان همیشه از مؤمن ناراحت و گریزان است مادامى که مراقب و محافظ نمازش هست ؛ و امثال اینها که ما در اخبار و احادیث زیاد داریم و حتى از خود قرآن مجید مى توان این مطلب را یعنى اهمیت فوق العاده نماز را استنباط کرد.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۸

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون عبودیت و تقرب به خدا چنین میفرماید: (( اولین اثر عبادت که انسان را به خدا نزدیک مى کند ( تسلط بر خود است ) از اینجا شما بفهمید کدام عبادت قبول است و کدام قبول نیست. عبادت بدون اینکه انسان را به خدا نزدیک کند عبادت نیست، یعنى باور نکنید که انسان عبادت کند ولى به خدا نزدیک نشود و عبادتش را هم درست انجام داده باشد، چنین چیزى محال است. عبادت، مرکب تقرب و نزدیک شدن به خداوند است. آن وقت عبادت بنده و جنابعالى مقبول است که ما را به خدا نزدیک کند. و باور نکنید که انسان به خدا، این کانون لایتناهى هستى نزدیک بشود ولى بر بصیرت و ایمان و روشنایى اش افزوده نشود، بر قدرت و حیات و اراده و تسلطش افزوده نشود. اولین مرحله که اولین نشانه است براى اینکه ما بفهمیم آیا عبادت ما مورد قبول پروردگار هست یا نیست، ارزش اجتماعى عمل ماست؛ یعنى چه؟ یعنى اگر ما عبادت کنیم، این عبادت - که مکرر هم هست و مخصوصاً درباره نماز بیشتر صدق مى کند - براى چیست؟ براى اینکه ما همیشه یادمان باشد که بنده هستیم و خدایى داریم. گاهى افراد سوال مى کنند فایده نماز خواندن ما براى خدا چیست؟ براى خدا چه فایده اى دارد که من نماز بخوانم؟ دیگرى مى گوید: شما مى گویید من نماز بخوانم ، نزد خدا اعلام بندگى کنم؛ مگر خدا نمى داند که من بنده اش هستم که مرتب بروم آنجا بایستم اعلام بندگى کنم، تعظیم کنم، چاپلوسى کنم تا خدا یادش نرود که چنین بنده اى دارد. اگر خدا یادش برود، چنین خدایى که خدا نیست شما که مى گویید خدا هرگز یادش نمى رود. پس عبادت کردن براى چیست ؟ خیر، نماز براى این نیست که خدا یادش نرود چنین بنده اى دارد، نماز براى این است که بنده یادش ‍ نرود خدایى دارد؛ نماز براى این است که ما همیشه یادمان باشد که بنده هستیم، یعنى چشم بینایى در بالاى سر ما وجود دارد، در قلب ما وجود دارد، در تمام جهان وجود دارد؛ یادمان نرود به موجب اینکه بنده هستیم خلقت ما عبث نیست؛ بنده هستیم پس تکلیف و وظیفه داریم. پس اینکه من نماز مى خوانم، مرتب مى گویم: الله اکبر، لا حول و لا قوه الابالله ، سبحان الله، و اعلام عبودیت مى کنم که من بنده هستم، براى این است که همیشه یاد خدا در دل من باشد. فایده آن چیست؟ فایده اش این است: یادمان هست که بنده هستیم، یادمان هست که وظیفه داریم، یادمان هست که قانون خدایى عادلانه ای در دنیا وجود دارد، به این قانون باید عمل بشود. ))

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٧

خداوند در آیه 153 سوره بقره چنین میفرمایند : (( یا ایها الذین امنوا استعینوا بالصبر و الصلوة ))  اى اهل ایمان ! از نماز و از صبر - که به روزه تفسیر شده است - کمک بگیرید. این تعبیر خیلى عجیب است! به ما مى گویند از نماز استمداد کن، از روزه استمداد کن، یعنى تو نمى دانى که این نماز چه منبع نیرویى است! این روزه چه منبع نیرویى است! اگر به شما گفتند نماز بخوانید، شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده اند و اگر گفته اند روزه بگیرید شما را به یک منبع نیرو هدایت کرده اند، براى اینکه بر نفس و روح خودتان مسلط بشوید نماز بخوانید، روزه بگیرید. العبودیة جوهرة کنهها الربوبیة .

هدف و کنه عبودیت، ربوبیت است و ربوبیت تسلط بر نفس را به دنبال دارد و نتیجه تسلط بر نفس نیز تقوای الهی خواهد بود. حضرت علی(ع) میفرمایند : تقوای الهی یک خاصیتش این است که انسان را از محرمات الهی نگهداری میکند. خاصیت دیگرش این است که خوف خدا را در دل انسان جاگزین میسازد.

استاد شهید مرتضی مطهری درکتاب آزادی معنوی در باب روزه و تقوا چنین میفرمیاند: (( پس ما اگر ماه رمضانى را گذراندیم، شبهاى احیایى را گذراندیم، روزه هاى متوالى را گذراندیم و بعد از ماه رمضان در دل خودمان احساس کردیم که دیگر بر شهوات خودمان بیش از پیش از ماه رمضان مسلّط هستیم، بر عصبانیت خودمان از سابق بیشتر مسلّط هستیم، بر چشم خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر زبان خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر اعضا و جوارح خودمان بیشتر مسلّط هستیم و بالاخره بر نفس خودمان بیشتر مسلط هستیم و مى توانیم جلو نفس امّاره را بگیریم، این علامت قبولى روزه ماست. اما اگر ماه رمضانى گذشت و تمام شد و حظّ ما از ماه رمضان - آن طور که پیغمبر اکرم فرمود که بعضى از مردم حظّشان از روزه فقط گرسنگى و تشنگى است - فقط این بوده که یک ماه یک گرسنگیهایى و یک تشنگیهایى کشیدیم (اغلب هم از بس که سحر و افطار مى خوریم تشنه و گرسنه هم نمى شویم ولى لااقل بد حال مى شویم )، یک بدحالى پیدا کردیم و در نتیجه این بد حالى قدرت ما بر کار کردن کمتر شد و بعد آمدیم روزه را متهم کردیم که روزه هم شد کار در دنیا؟! (آن که محصل و دانشجوست گفت من در تمام این ماه رمضان قدرت درس خواندنم کم شد و آن که اهل کار دیگرى است گفت قدرت فلان کار من کم شد، پس روزه بد چیزى است ) این علامت قبول نشدن روزه ماست ، در صورتى که اگر انسان در ماه رمضان روزه گیر واقعى باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگى بدهد، اگر همین طور که گفته شده است سه وعده غذا را تبدیل به دو وعده کند، یعنى قبلاً یک صبحانه و یک ناهار و یک شام مى خورد، حالا دیگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه یک صبحانه مختصر باشد، بعد هم سحر نه خیلى زیاد بر معده تحمیل کند بلکه یک غذاى متعارف بخورد، بعد احساس مى کند که هم نیروى بدنى اش بر کار افزایش پیدا کرده است و هم نیروى روحى اش بر کار خیر و هم نیروى روحى اش براى تسلط بر نفس ، این حداقل عبادت است. ))

بنابراین حداقل درجه ربوبیت، تسلط بر نفس و تقوا است و کوچکترین نتیجه نماز و روزه و اعمال عبادی در انسان اگر به نحو صحیح انجام شده باشند تقوای الهی خواهد بود.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٦

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی داستانی از حضور قلب امام سجاد(ع) در حال نماز بدین صورت میفرمایند : (( امام سجاد مشغول عبادت بود. یکى از بچه هاى امام از پشت بام افتاد دستش شکست زنها ریختند داد و فریاد کردند که دست بچه شکست، برویم شکسته بند بیاوریم. رفتند شکسته بند آوردند، دست بچه را بستند بچه گریه کرد، زنها ناله کردند. افراد دیگر داد و قال کردند، تمام شد. قضیه گذشت امام بعد از آنکه از عبادت فارغ شد آمد در حیاط، چشمش افتاد به بچه اش، دید دست او را بسته اند، چطور شده است؟ گفتند بچه از بام افتاد دستش شکست و شکسته بند آوردیم، دست او را بستیم در وقتى که شما مشغول نماز و عبادت بودید. امام قسم خورد که اصلاً من متوجه نشدم.))

استاد شهید مرتضی مطهری در ادامه این داستان چنین میفرمایند: (( ممکن است شما بگویید او امام زین العابدین است، همه مردم که امام زین العابدین نمى شوند بنده خودم در عمر خودم افرادى را دیده ام - البته نمى گویم در این حد و درجه - که براى من محسوس بود که از اوّلى که شروع به نماز مى کنند تا آخر نماز چنان غرق در ذکر خدا و یاد خدا مى شوند و چنان غرق در نماز مى شوند که واقعاً متوجه اطراف خودشان نیستند؛ و من دیده ام چنین کسانى را. العبودیة جوهرة کنهها الربوبیة نتیجه عبودیت و بندگى و اولین اثرش این تسلط است .

یک درجه از تسلط که اقل درجه تسلط است و اگر این براى انسان پیدا نشود باید انسان یقین داشته باشد عبادتهایش مقبول درگاه الهى نیست، تسلط بر نفس است، همان چیزى است که قرآن در باب نماز مى گوید: ان الصلوة تنهى عن الفحشاء و المنکر نماز جلو فحشا و منکر را مى گیرد. نماز چگونه جلوى فحشا و منکر را مى گیرد؟ نماز مگر پلیس است که وقتى شما مى خواهید بروید دنبال یک کار زشت بیاید با باتومش جلو شما را بگیرد؟ نه، نماز عبودیت و بندگى است. نتیجه این عبودیت، ربوبیت و تسلط است و اقلّ درجه تسلط، تسلط بر نفس است .

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٤

همانطور که در قسمت نماز، تسلط بر نفس خواندیم، نماز جلوه ای از عبودیت، و ربوبیت کنه و غایت عبودیت است. دومین درجه ربوبیت و خداوندگاری که در نتیجه عبودیت پیدا میشود این است که انسان مالک خاطرات نفس خویش باشد.

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: (( همانهایى از ما که مالک چشم خودمان هستیم مالک زبان خودمان هستیم، اراده مان قوی است، مالک دست خودمان هستیم، مالک پای خودمان هستیم، مالک شهوت خودمان هستیم ، مالک عصبانیت خودمان هستیم ، مالک یک موضوعى نیستیم؛ هیچ کدام از همینهایى که اینجا نشسته ایم (شاید در اینجا اولیاء الله باشند، من نمى دانم ) مالک خاطرات ذهنى و خاطرات نفسانى خودمان نیستیم. یعنى چه ؟ یعنى این تداعى معانى اى که در ذهن ما رخ مى دهد بدون اینکه اختیارش دست ما باشد. از این شاخ مى رود به آن شاخ ، از آن شاخ مى رود به این شاخ، ... قوه خیال ما حکم یک گنجشک را دارد. گنجشک را بالاى درخت دیده اید، مى رود روی این شاخه، فوراً مى رود روی شاخه دیگر و باز مى پرد بالاى شاخه دیگر. قوه خیال ما دائماً از این شاخه به آن شاخه مى پرد. به ما مى گویند خواهش مى کنم ده دقیقه تمرکز ذهن براى خودت ایجاد کن که فقط درباره یک موضوع بیندیشى. اگر توانستیم ؟ به ما و شما مى گویند نماز که مى خوانى تمرکز ذهن و حضور قلب داشته باش. لا صَلوةَ اِلّا بِحُضورِ القَلب نماز بدون حضور قلب قبول نیست؛ صحیح است، یعنى به تو نمى گویند چرا نماز نخواندى، اما قبول نیست یعنى تو را به جایى نمى برد، خاصیتى براى تو ندارد. تا گفتیم الله اکبر، اگر فرض کنید مغازه دار هستیم مثل این است که قفل در مغازه مان را باز کردیم، حمد و سوره را مى خوانیم اما دلمان در مغازه است، دلمان در اداره است، دلمان در فلان مِلکمان است، دلمان دنبال فلان شهوت است، یک وقت متوجه مى شویم که گفتیم السلام علیکم و رحمة الله و برکاته . از بس هم زیاد نماز خوانده ایم قهراً عادت شده است، اشتباه نمى کنیم، به طور خودکار از الله اکبر تا السلام علیکم مى رویم و تمام مى کنیم بدون اینکه هیچ بفهمیم؛ و حال آنکه در نماز باید حضور قلب و تمرکز ذهن باشد. نگویید نشدنى است. خیر، شدنى است، خیلى هم شدنى است، با عبودیت ( العبودیه جوهرة کنهها الربوبیة ). اگر شما کوشش کنید در راه عبودیت قدم بردارید واقعاً مى توانید نمازى بخوانید که اگر پنج دقیقه طول مى کشد در تمام این پنج دقیقه فقط متوجه خدا باشید، ده دقیقه نماز مى خوانید متوجه خدا باشید، اصلاً ذهنتان از غیر خدا به هیچ چیزى منصرف نشود، نیم ساعت ، یک ساعت (به همین حال باشید) بعد مثل بعضى از اولیاء الله باشید که از اول شب تا صبح یکسره عبادت کنید و ذهنتان به هیچ چیزى غیر از خدا التفات پیدا نکند، آنچنان غرق بشوید که حتى اگر بیایند بیخ گوش شما داد و فریاد هم بکنند شما نشنوید و نفهمید و متوجه نشوید اینقدر ذهن شما متمرکز بشود.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۳

نماز یکی از مصادیق عبادت و عبودیت بندگان است. امام صادق در حدیثی به فضیل بن عیاض چنین میفرمایند: (( یا فضیل العبودیة جوهرة کنهها الربوبیة )) ای فضیل عبودیت جوهره و کنه و نهایتش ربوبیت است. بنابراین هدف و مقصد عبودیت، ربوبیت و خداوندگاری است.

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: (( اولین درجه ربوبیت و خداوندگارى که در نتیجه عبودیت پیدا مى شود این است که انسان ربّ و مالک نفس خودش مى شود، تسلط بر نفس خودش ‍ پیدا مى کند. یکى از بیچارگیهاى ما که کاملاً احساس مى کنیم این است: زمام نفس خودمان در اختیار ما نیست اختیار خودمان را نداریم؛ اختیار زبان خودمان را نداریم، اختیار شهوات خودمان را نداریم، اختیار شکم خودمان را نداریم، اختیار دامن خودمان را نداریم، اختیار چشم خودمان را نداریم، اختیار پاى خودمان را نداریم، و این نهایت بدبختى است. ما مى رویم در این خیابانها ولى این چشم در اختیار ما نیست، ما در اختیار این چشم هستیم؛ یعنى این چشم دلش مى خواهد چشم چرانى کند، دلش مى خواهد به نوامیس مردم نظر شهوت بکند، دل ما هم تابع این چشم است ، گفت :

دل برود چشم چو مایل بود            دست نظر رشته کش دل بود

ما مالک زبان خودمان نیستیم . اختیار زبان خودمان را نداریم وقتى که گرم حرف زدن میشویم، به اصطلاح چانه مان گرم مى شود، نمى فهمیم که چه مى گوییم. مجلس گل انداخته، حالا که مجلس گل انداخته است نه راز خودمان را مى توانیم نگه داریم نه راز مردم را، نمى توانیم عیب پوش مردم باشیم، نمى توانیم از مردم غیبت نکنیم. اختیار گوش خودمان را نداریم. هرچه که گوشمان خوشش بیاید، مثلاً از غیبت خوشش مى آید، ما هم تسلیم هستیم، از لهو و لعب خوشش مى آید ما هم تسلیمش هستیم. اختیار دستمان را نداریم. اختیار پاى خودمان را نداریم. اختیار غضب خودمان را نداریم. مى گوییم (خود من یکى از آن اشخاص هستم ) آقا دیگر عصبانى شدم، هر چه به دهانم آمد گفتم: عصبانى شدم یعنى چه؟! عصبانى شدم یعنى من یک آدمى هستم که مالک نفس خودم نیستم، همین قدر که عصبانى شدم اختیار من دیگر دست اوست، هر چه که به دهانم مى آید چون عصبانى هستم مى گویم. آن دیگرى مالک شهوت خودش نیست. آیا نباید انسان مالک نفس خودش باشد؟ اصلا تا ما مالک نفس خودمان نباشیم مى توانیم مسلمان باشیم؟ نه مسلمان باید مالک نفس خودش باشد. ))

بنابراین اولین اولین مرتبه و نتیجه نماز صحیح و مقبول تسلط بر خویشتن است.

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/٢

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند : (( روح عبادت یاد پروردگار است. روح عبادت این است که انسان وقتی که عبادت میکند، نمازی میخواند، دعایی میکند و هر عملی که انجام میدهد، دلش به یاد خدای خودش زنده باشد.)) . خداوند در آیه 14 سوره طه میفرماید : (( وَ اَقِمِ الصَّلوهَ لِذِکری )) قرآن در این آیه میگوید نماز به پا دار، برای چه؟ برای اینکه به یاد من باشی. خداوند در آیه 45 سوره عنکبوت نیز میفرماید: (( ان الصلوة تنهى عن الفحشاء و المنکر و لذکر الله اکبر )) در این آیه نیز خاصیت نماز ذکر میشود. استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون این آیه چنین میفرمایند : (( در این آیه خاصیت نماز ذکر مى شود، البته نماز حقیقى ، نماز واقعى ، نمازى که با شرایط و آداب صحیح صورت گرفته باشد. مى فرماید اگر واقعاً انسان نماز خوان باشد و نمازِ درست بخواند خود نماز جلو انسان را از کار زشت و منکرات مى گیرد. محال است که انسان نماز درست و مقبول بخواند و دروغگو باشد. محال است که انسان نماز صحیح و درست بخواند و دلش به طرف غیبت کردن برود. محال است که انسان نمازخوان درست و صحیح باشد و شرافتش به او اجازه بدهد که به دنبال شراب برود، دنبال فحشاء برود، دنبال هر کار زشت دیگرى برود. این ، خاصیت نماز است که انسان را به سوى عالم نورانیت مى کشاند. ))

منابع :

1) کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

2) قرآن کریم سوره طه

3) قرآن کریم سوره عنکبوت

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/۱۱/۱

آیین نامه فراخوان  سومین مسابقه سراسری وبلاگ نویسی نماز

گروه سنی (13)سال به بالا می توانند در این مسابقه شرکت نمایند

هرفرد مجاز به ارائه یک وبلاگ درمسابقه می‌باشد .

در هنگام ثبت نام،نویسنده وبلاگ باید مشخصات حقیقی خود را در فرم ثبت نام منظور نماید.

شرکت کنندگان تا تاریخ ذکرشده برای ثبت نام به سایت مراجعه وفرم ثبت نام راتکمیل نمایند.

هر وبلاگ حداقل دارای 10 پست مطلب باشد درج بنراطلاع رسانی و یالینک سایت ستاد اقامه  نماز در وبلاگ شرکت کننده  در طول برگزاری جشنواره الزامی است.

مطالب وبلاگ های ثبت نامی حتما باید مطابق با موضوع نماز  باشد.

تمامی منابع و پی‌نوشتهای مطالب باید در هر پست بلاگ درج گردد (درصورت استناد به آیات،احادیث و روایات درمطالب ارسالی ذکر منبع الزامی می‌باشد).

مطالب درج شده در وبلاگها به دور از کپی مطالب دیگر وب سایتها باشد. بدیهی است تکرار این امر در پست های متوالی موجب کاهش امتیازات وبلاگ شما از سوی هیات داوران خواهد شد.

عنوان وبلاگ مطابق با موضوع مسابقه باشد.

مسئولیت مطالب و محتوای وبلاگهای شرکت کننده در جشنواره به عهده‌ی نویسنده‌ی آن است و مسئول وبلاگ باید پاسخگو باشد.

کلیه وبلاگهایی که قبل از شروع مسابقه فعال بوده اند نیز، با رعایت شرایط مسابقه  امکان حضور در آن را دارند.

ارائه وبلاگی که در دیگر جشنواره ها نیز شرکت داشته است به شرط ذکر نام جشنواره و مقام کسب شده در فرم ثبت نام بلامانع می باشد.

به روز رسانی وبلاگ بسیار مهم است و وبلاگهایی که در مسابقات قبلی تنها شرکت داشته  و کسب رتبه نموده اند و به روز رسانی نشده اندبه هیچ وجه در این دوره شرکت داده نخواهند شد مگر اینکه حداقل 45روز شروع به روز رسانی نمایند.

تذکر: هدف اصلی مسابقه ایجاد فضای نماز در محیط مجازی است و تمامی کاربران باید توجه داشته باشند لینک و یا تبادل لینک فقط باید با موضوع نماز باشد و لینکهای غیر مرتبط باعث حذف وبلاگ از مسابقه خواهد بود.

نکته مهم: هرگونه تخطی نویسنده از قوانین مسابقه، موجب حذف وبلاگ در مرحله مقدماتی خواهد شد.

تمامی وبلاگها باید در پایگاه chb-namaz.ir ثبت نام نمایند

تمامی مشخصات وبلاگ و در صورت امکان صحفه اول( Image) شده به پست الکترونیکی ( 3blog@chb-namaz.ir) ارسال گردد.

موضوعات و قالبهای پیشنهادی:

نماز در فضای مجازی به صورت کلی وبا موضوعات مختلف فکری و هنری لحاظ گردد که مواردزیر فقط پیشنهادی است

ـ شیوه های رونق دادن بیشتر به نمازهای جمعه و جماعت
ـ آسیب شناسی وضعیت نماز در جامعه
ـ راهکارهای ایجاد حضور قلب در نماز
ـ کارکردهای مسجد نمونه و موفّق
ـ نقش نماز در مقابله با جنگ نرم وبررسی تحلیلی آیات و روایات نماز
ـ نماز پیامبر(ص) و ائمه
ـ نماز اوّل وقت
ـ اسرار و چرائی نماز
ـ نماز در ادیان
ـ آثار و برکات نماز
ـ احکام نماز
ـ تحقیق در مورد نمازهای مستحبی
ـ شیوه های دعوت به نماز
ـ داستانهای نماز
ـ مقالات
ـ اشعار نماز
ـ آلبوم تصاویر نماز
-آموزش عملی نماز
ـ خاطرات نماز

داوری جشنواره

در جشنواره وبلاگ نویسی نماز داوری آثار در 2 مرحله: مقدماتی (انتخاب آثار) و نهایی (آثار منتخب مرحله مقدماتی) سنجیده و ارزیابی خواهند شد:

مرحله مقدماتی:

درمرحله انتخاب وبلاگ،آثار از لحاظ مطابقت باموارد ذیل، توسط هیأت داوران انتخاب و مورد بررسی قرارمی‌گیرند وآثار حائز شرایط برای مرحله نهایی ارسال می شوند:
1- مطابقت وبلاگ با قوانین مسابقه با وبلاگ
2- مطابقت موضوع کلی وبلاگ با موضوع نماز
3- مطابقت وبلاگ باعنوان انتخاب شده ( صحت انتخاب عنوان )
4- احرازکیفیت حداقلی از لحاظ هنری و محتوایی برای انتخاب اولیه
5- عدم مغایرت باضوابط کلی اعلام شده از سوی جشنواره
6- عدم وجود محتوای مجرمانه دروبلاگ( مواردقانون جرایم رایانه ای،خلاف عفت عمومی،اخلاق اسلامی تبلیغات فرق ضاله و...)

مرحله نهایی:

دراین مرحله داوران برای وبلاگ های راه یافته به این بخش براساس کاربرگ های داوری امتیاز منظور می نمایند، در این بخش از مجموع امتیاز 100،  30درصد امتیاز مربوط به مسائل فنی و 70 درصد نیز مربوط به امتیاز محتوایی می باشد

جهت کسب اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه کنید.

فراخوان سومین مسابقه سراسری وبلاگ نویسی نماز

پوستر سومین مسابقه وبلاگ نویسی نماز

نويسنده: سید امین اتابک قهفرخی - ۱۳٩٢/٩/۱۳

یکی از درسها و پیام هایی که از حماسه عاشورا میگیریم، سعی بر اقامه نماز است.

سعیدبن عبدالله، از اصحاب امام حسن(ع) است که روز عاشورا بدن خود را سپر تیرهای دشمن ساخت تا امام حسن(ع) نمازش را بخواند. زمانی او به زمین افتاد و شهید شد که بدنش پر از تیر شده بود.

امام حسین(ع) شب عاشورا برای اقامه نماز و قرائت قرآن از سپاه دشمن فرصت خواست، ظهر عاشورا هم در آن میدان به نماز اول وقت پرداخت.

سید امین اتابک قهفرخی
استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است . با رای دادن به وبلاگ کلام مطهر در جشنواره وبلاگ های برتر ایرانی به ما کمک کنید.
نويسندگان وبلاگ:
کدهاي اضافي کاربر :






Powered by WebGozar