داشتن بصیرت عمیق از درس های عاشورا

از ویژگی های فکری و عملی یاران سیدالشهداء(ع) در نهضت عاشورا، بصیرت و بینش بود. کسانی که اهل بصیرت هستند، روشن بین و بیدار دل هستند و شناخت عمیق نسبت به حق و باطل، امام و حجت الهی، راه و برنامه، دوست و دشمن، مومن و منافق دارند. صاحبان بصیرت چشم دورنشان بیناست، نه تنها چشم سر. با آگاهی، هوشیاری و انتخاب گام در راه میگذارند و عملکرد و موضعگیریهایشان ریشه اعتقادی و مبانی مکتبی و دینی دارد، جهادشان مکتبی و مبارزاتشان مردمی است؛ نه سودجویانه و دنیاپرستانه یا نشات گرفته از تعصبات قومی و جاهلی، یا تحریک شده تبلیغات فریبکارانه جناح باطل و سلطه زور. اهل بصیرت راه خود را روشن و بی ابهام و بحق میبینند و باطل بودن دشمن را یقین دارندو با تطمیع و تهدید، نه خود را میفروشند و نه دست از عقیده و جهاد برمیدارند. شمشیرها و جهادشان پشتوانه عقیدتی دارد.

اینگونه مدافعان بینادل و پیروان دل آگاه، هم در رکاب علی(ع) با معاویه میجنگیدند، هم در همه حال امام مجتبی(ع) را حمایت میکردند، هم در عاشورا جان خویش را فدای امام خویش و نصرت قرآن میکردند. این از سخنرانیها و رجزها و پاسخهایشان روشن بود.

سخنان امام حسین(ع)، امام سجاد(ع)، حضرت اباالفضل، علی اکبر، جوانان بنی هاشم، یاران اباعبدالله همه گویای عمق بصیرت آنان است. امام صادق(ع) درباره حضرت اباالفضل تعبیر "نافذ البصیره" دارد. سخنان علی اکبر خطاب به امام که " مگر ما بر حق نیستیم " و این که در جواب امام که از او میپرسد شهادت نزد تو چگونه است جواب میدهد شیرین تر از عسل، همگی گواه بصیرت عمیق یاران اباعبدالله است.

در جبهه مقابل امام کوردلانی دنیا طلب و فریب خوردگانی بی انگیزه و تحریک شدگانی نادان بودند که تبلیغات اموی چشم بصیرتشان را بسته بود و لقمه های حرام، گوش حقیقت را از آنان گرفته بود.

/ 0 نظر / 11 بازدید