نماز مظهر ضبط احساسات است

 استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی چنین میفرمایند: ((  ممکن است کسی بگوید من نماز میخوانم ولی در حال نماز میخواهم بگریم. مصیبتی دارم، ناراحتی ای دارم، میخواهم یک گریه اى هم وسط نماز بکنم یا به یاد قضیه اى مى افتم، یک چیزى مى بینم مى خندم، چیزى نیست! خیر، نماز مظهر ضبط احساسات است. در حال نماز که رو به یک نقطه مى ایستى باید رو به همان نقطه باشى، نه به این طرف برگردی نه به آن طرف و نه به پشت سر؛ حتی حق نداری سرت را به این طرف یا آن طرف کج و راست کنى، در یک حالت خبردار باید بایستى. خنده و گریه چطور؟ ابداً. خوردن و آشامیدن چطور؟ ابداً. آن شخص مى گوید هیچ یک از اینها با روح عبادت منافات ندارد؛ به یاد خدا هستم، در ضمن خنده ام مى گیرد مى خواهم بخندم، گریه ام مى گیرد مى خواهم بگریم یا در بین نماز چیزى بخورم. خیر، تو در همین مدت کم باید تمرین کنى تا بر شکمت مسلط بشوى، بر خنده ات مسلط بشوى، بر گریه ات مسلط بشوى، بر بى انضباطى خودت مسلط بشوى. اینها یک سلسله مسائل اجتماعى است ولى عبادت است، چون عبادت در اسلام جزء برنامه تربیتى است. عبادت بدون رعایت این اصول، پذیرفته نیست .

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

/ 0 نظر / 11 بازدید