نماز مظهر آرامش و طماءنینه است

استاد شهید مرتضی مطهری در کتاب آزادی معنوی پیرامون طماءنینه و آرامش هنگام خواندن نماز چنین میفرمایند: (( طمانینه چطور؟ این هم واقعا عجیب است! بنده در حال نماز وقتى حمد و سوره را مى خوانم، همه آن شرایط را رعایت مى کنم اما خودم را تکان مى دهم؛ یک پایم را بر مى دارم، یک پاى دیگر را مى گذارم، خودم را به طرف راست و چپ حرکت مى دهم. مى گوید این نماز تو باطل است. در رکوع یا سجود مرتب خودم را حرکت مى دهم، پاهایم یا دستم را حرکت مى دهم. این نماز تو باطل است. باید با آرامش و طمانینه نماز بخوانى یعنى وقتى مى ایستى مى خواهى بگویى الله اکبر، تا بدنت قرار نگرفته است نباید بگویى الله اکبر. اگر در حال حرکت بگویى الله اکبر باطل است. باید آرام بگیرى، بعد بگویى الله اکبر. آنگاه اگر خواستى خودت را تکان بدهى تکان بده اما حرفى نزن،ذکر نگو. اگر فرضاً پایت درد مى کند یا عضوى دیگرى از تو ناراحت است، سکوت کن، راحت بگیر؛ استقرار که پیدا کردى بگو بسم الله الرحمن الرحیم ، الحمد الله رب العالمین .... باز اگر وسط نماز پایت درد آمد، آرام بگیر، سکوت کن، خودت را راحت کن، بعد دو مرتبه ادامه بده. با آرامش و طمانینه باید باشد. هم روحت باید طمانینه داشته باشد و هم جسمت. ))

منابع : کتاب آزادی معنوی نوشته استاد شهید مرتضی مطهری

/ 0 نظر / 19 بازدید